Większość nałogowych czytelników kojarzy zapewne najsłynniejszą książkę Nabokova jaką jest Lolita. Jeśli ją kojarzycie to zapewne słyszeliście również o wielu kontrowersjach jakie ze sobą niesie. Jako, że jestem osobą, która od czasu do czasu lubi porozmawiać, poczytać, czy obejrzeć coś kontrowersyjnego, obok Lolity nie mogłam przejść obojętnie i w końcu zabrałam się za czytanie.
Gdybyś mógł zaprosić 5 osób na wymarzoną kolację, to kogo byś zaprosił i dlaczego? Wyobraźcie sobie, że bohaterka omawianej dziś książki dostała od przyjaciółki takie właśnie pytanie. Po kilkunastu latach, kiedy wchodzi do restauracji aby świętować z tą samą przyjaciółką, swoje urodziny, przeżywa niemały szok, bo widzi za stołem osoby... które wpisała przed laty na swoją listę. Może nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego gdyby nie fakt, że przy stole siedzi między innymi jej nieżyjący ojciec oraz... Audrey Hepburn.
W momencie kiedy piszę te słowa, Mexican Gothic jest jedną z najbardziej popularnych książek na bookstagramie i booktubie.Mnóstwo osób zachwyca się wyjątkowo mrocznym, wręcz zgniłym klimatem tej historii, nietuzinkową bohaterką i niespodziewanym zwrotem akcji. W dzisiejszej recenzji przedstawię Wam moją opinię na ten temat, bo postanowiłam na własnej skórze przekonać się czy Mexican Gothic zasługuje na tak olbrzymią popularność. Zapraszam. :)
Są książki których czytaniem człowiek się po prostu delektuje. Czytasz, czytasz i nie chcesz skończyć, bo wiesz że wraz z ostatnią przewróconą stroną, ta piękna historia zakończy się bezpowrotnie i nie doświadczysz już drugi raz tej ekscytacji i przyjemności jaką dawało Ci powolne odkrywanie kolejnych kart powieści... W dzisiejszym poście chciałabym opowiedzieć Wam w paru zdaniach o pewnej niezwykłej historii i mam nadzieję, że uda mi się sprawić abyście zechcieli ją poznać i delektować się nią aż do ostatniej strony.
Elif Shafak jest autorką, której chyba nie muszę Wam przedstawiać. Jej książki 10 minut i 38 sekund na tym dziwnym świecie oraz Bękart ze Stambułu są obecnie naprawdę popularne, zwłaszcza na instagramie, gdzie co jakiś czas pojawiają się zdjęcia z tymi tytułami. Kiedy dowiedziałam się o nowej powieści pisarki wydawanej w Polsce, praktycznie od razu zwróciłam na nią uwagę i dzięki uprzejmości księgarni Tania Książka, niedługo po premierze miałam ją już w swoich rękach i mogłam śmiało wkroczyć w historię Elli, która odkrywa, że życie bez miłości nie ma sensu, a dzieje się to za sprawą... książki która trafia w jej ręce...
Jako dziecko/nastolatka uwielbiałam oglądać Annę Marię Wesołowską i z wypiekami na twarzy śledziłam różne procesy rozgrywające się na sali sądowej w serialu. Moja fascynacja tego typu sprawami nieco przygasła, ale i tak byłam dosyć mocno zaintrygowana jedną z najnowszych premier wydawnictwa We need ya, a mianowicie omawianym w dzisiejszej recenzji Potworem. Czy książka spełniła moje oczekiwania? Tego dowiecie się z dalszej części wpisu. :)
Wojna makowa i Republika smoka trafiły na moją listę najlepszych książek 2020 roku. Nie mogłam się doczekać finału tej fantastycznej historii i gdy tylko nadarzyła się okazja, bez zastanowienia, za to z ogromem oczekiwań i wysoko postawioną poprzeczką zabrałam się za czytanie. Płonący Bóg ma 800 stron, a ja pochłonęłam tę książkę w niespełna trzy dni... No i w końcu poznałam zakończenie najlepszej historii zeszłego roku.
O tej książce było głośno jeszcze zanim pojawiła się na polskim rynku wydawniczym. Kiedy wydawnictwo opublikowało pierwsze zapowiedzi fala zainteresowania tym tytułem jeszcze bardziej wzrosła. W mojej opinii Felix jak najbardziej zasługuje na popularność, bo porusza naprawdę ważny w dzisiejszych czasach temat jakim jest tożsamość człowieka. I choć jest to niewątpliwie jedna z młodzieżówek, które zasługują na większą uwagę, tak nie jest to powieść bez wad, o których za chwilę co nieco Wam opowiem. :)
Postanowiłam sobie że w czerwcu przeczytam przynajmniej jedną książkę poruszającą tematykę osób LGBT+ z racji #pridemonth i mój wybór padł na Angst with happy ending. Ostatnio nie czytam zbyt wielu książek młodzieżowych, bo mój gust czytelniczy baaardzo ewoluował, ale o twórczości pani Łodygi słyszałam bardzo dobre opinie, więc stwierdziłam czemu nie.
Z reguły mam tak, że jak jakaś książka jest powszechnie lubiana, to również mi się podoba. Nieposkromiona była w zasadzie traktowana przeze mnie jak pewniak - tyle ludzi zachwalało, miała być to niezwykła powieść z głębokim przesłaniem, z wartościową treścią, a tymczasem... naprawdę się zawiodłam.
Będąc w gimnazjum i dopiero wkraczając w świat książek, wyjątkową sympatią darzyłam historie o księżniczkach, powieści rozgrywające się w pałacach, z dworskimi intrygami, rycerzami, surowymi władcami i pięknymi sukniami. Jedną z moich ulubionych serii w tamtym okresie były Rywalki. Po kilku latach wyrosłam już z tego typu literatury, ale kiedy zobaczyłam opis Zefiryny i księgi uroków, poczułam że strasznie chcę przeczytać tę książkę i przenieść się trochę w czasie do nastoletnich lat, kiedy to opowieści o księżniczkach sprawiały mi niesamowitą frajdę. Takim oto sposobem, Zefiryna trafiła w moje ręce. :)
Dygot to moja druga, przeczytana książka autorstwa Jakuba Małeckiego. Rdza nie do końca mi się podobała, ale chciałam dać jeszcze szansę autorowi i spróbować sięgnąć po inną powieść spod jego pióra. Okazało się, że wydawnictwo SQN wydało Dygot w nowej szacie graficznej i zaproponowało mi egzemplarz, więc nie zastanawiałam się zbyt długo i zdecydowałam, że nadszedł czas na kolejne podejście do twórczości Małeckiego.
Szczerze mówiąc to nawet nie pamiętam kiedy ostatnio czytałam jakiś kryminał. Raczej na pewno nie w tym roku. Ostatnio naszła mnie straszna ochota na ten gatunek, więc kiedy trafiła mi się okazja do poznania Pogranicznika (którego opis cholernie mi się spodobał), to nie wahałam się zbyt długo i po prostu zdecydowałam, że chętnie podejmę się przeczytania i zrecenzowania tej książki. :)
Muszę Wam powiedzieć, ze gdyby nie maraton Zaksiążkowanych (ten zimowy - recenzję napisałam jeszcze w grudniu, ale zapodziała mi się w wersjach roboczych i publikuję dopiero teraz :D), pewnie nieprędko sięgnęłabym po tę książkę. Dostałam ją na zeszłoroczne święta, więc przeleżała na mojej półce prawie rok... No ale finalnie udało mi się po ją przeczytać i bardzo się z tego powodu cieszę, bo to był strzał w dziesiątkę i na pewno jedna z lepszych książek roku. :)
Są książki, które przyciągają nie tylko opisem, ale i cudowną okładką. Tak było w przypadku omawianej dzisiaj Piekarni czarodzieja, czyli historii, która zachęciła mnie do siebie poprzez piękną oprawę graficzną. Jednak nie zapominajmy, że okładka to nie wszystko, bo w książce tak naprawdę najważniejsza jest jej treść. Jeśli jesteście ciekawi jakie przemyślenia mam o tej pozycji, to serdecznie zapraszam do rozwinięcia. :)
Dzisiaj opowiem Wam o książce, która skupia się na tematach tabu. Już sam jej tytuł może wywoływać kontrowersje, bo hej porno to nie jest temat o którym mówi się na co dzień, a tym bardziej pisze książki. Mnie jednak do lektury zachęciła właśnie ta tematyka. Byłam szalenie ciekawa co autor ma nam do przekazania w takiej książce, jeszcze jak doczytałam, że jest ona napisana w formie wywiadu z różnymi osobami związanymi z tą branżą, to już byłam w stu procentach kupiona i wiedziałam, że muszę to przeczytać.
O Jakubie Małeckim pewnie słyszeliście. Obecnie to jeden z najbardziej popularnych polskich autorów, dlatego nie mogłam dłużej ignorować faktu iż posiadam na swojej półce Rdzę, jego autorstwa i postanowiłam sprawdzić, czy twórczość pana Małeckiego zachwyci mnie tak jak zachwyca obecnie mnóstwo osób. Nie spodziewałam się tego co finalnie dostałam, dlatego też jeśli jesteście ciekawi mojej opinii o Rdzy, to serdecznie zapraszam do rozwinięcia tego posta. :)
Są takie książki, o których tyle się nasłuchaliście, że macie ich już dość. Czasem pomimo tego, że macie ochotę na taką powieść, wolicie przeczytać ją nieco później, jak już ten szał ciał na nią opadnie, a wy będziecie mogli w spokoju zachwycać się lekturą nie czując presji w stylu "muszę przeczytać tę historię, bo wszyscy już to zrobili i nie pasuje mi już dłużej z nią zwlekać". Książka o której dzisiaj Wam opowiem jest obecnie bardzo popularna - na booktubie czy bookstagramie można ją spotkać dosłownie wszędzie. Co więcej opinie na jej temat są w 99% bardzo pozytywne. Dziś opowiem Wam o Addie, ale muszę Was ostrzec - jeśli macie dosyć tych wszystkich pozytywnych recenzji, to lepiej nie czytajcie dalej, bo ja również zaliczam się do wielkiego grona fanów tej historii. :)
Jestem zdania, że każdy powinien raz na jakiś czas wyjść ze swojej strefy komfortu i zrobić coś, czego zwykle nie robi. Czy to zjedzenie jakiejś nietypowej potrawy, wyjazd w miejsce, do którego może nie bardzo nas ciągnie, spróbowanie jakiejś nowej aktywności sportowej... albo przeczytanie książki z nieczytanego dotąd gatunku. Do reportaży ciągnąć mnie zaczęło może z pół roku temu, za sprawą Zuzy z kanału Zaksiążkowane. Postanowiłam się przekonać czy to będzie gatunek dla mnie i takim oto sposobem sięgnęłam po Z miłości? To współczuję.
Raz na jakiś czas zdarza mi się, że dana książka niezwykle mnie do siebie przyciąga. Zazwyczaj okazuje się, że po jej przeczytaniu jestem takową historią oczarowana i trafia na listę moich ulubieńców. Tak też było w przypadku Willi dziewczyny z lasu, która od pierwszego spojrzenia na okładkę, w niewyjaśniony sposób wabiła mnie do siebie i miałam sporą ochotę na zagłębienie się w jej treść.
